Klassieke muziek is overal

Muziek is universeel en overal aanwezig. Genres worden door elkaar gegooid en nummers verschijnen in verschillende talen. Elk jaar is er wel een andere trend die opkomt en met de overwinning gaat lopen. Maar één stijl valt steeds uit de boot. Niets is zo moeilijk als jongeren warm maken voor de kunst van klassieke muziek.

‘Vroeger kon ik klassieke muziek niet appreciëren', vertelt Jens (23). 'Het werd in mijn omgeving beschouwd als niet cool, en de manier waarop op school klassieke muziek werd aangebracht, was ook allesbehalve aantrekkelijk.' Jongeren laten zich veel te veel meeslepen door wat er in hun omgeving gebeurt. Opkomende stijlen zullen zo zonder enig probleem worden opgenomen door de nieuwe generatie jongeren, terwijl stijlen van voor hun tijd onverbiddelijk uit zijn. Maar volgens velen heeft klassiek toch een nauwe band met genres die al jaren populair zijn.

‘Sinds ik naar metal ben overgeschakeld is klassieke muziek uitgegroeid tot één van de vaste nevengenres in mijn muziekcollectie, met op kop componisten als Ludovico Einaudi, Mozart & Tchaikovsky. Verder is filmmuziek van Howard Shore en James Horner ook top’, vervolledigt hij. Sam Dunn, Canadese antropoloog en ex-Burn to Black-bassist, twijfelde er zelfs niet aan om in zijn documentaire Metal: A Headbanger’s Journey de link tussen klassiek en metal uit de doeken te doen. Als Bach en Beethoven in deze tijd hadden geleefd, waren ze zonder twijfel gitarist geweest in metal bands. Maar dat terzijde.

‘Ik ben nog steeds geen liefhebber van klassiek, dus ik ga het ook nooit vrijwillig opzetten voor de fun', zegt Arne (20). 'Voor school heb ik wel al een kleine studie gemaakt rond klassieke muziek in tekenfilms. Gek hoe dingen opeens bekend in je oren klinken en hoe je er toch mee in contact komt.' Op momenten waar het minder opvalt luisteren jongeren wel naar klassieke muziek, en kunnen ze het meestal ook wel smaken. Games, en vooral films, zitten er vol van, alleen heeft niet iedereen het door.

Wij maken bij supo gebruik van een flash audioplayer. Als u dit kan lezen heeft u enerzijds een browser die geen javascript uitvoert (mogelijk door u zo ingesteld), of anderzijds niet de correcte versie van flash. U zou minstens over versie 9 moeten beschikken.

‘Muziek in films is onontbeerlijk. Zonder de muziek kan een goede film helemaal in duigen vallen. Zelfs stomme films werden al begeleid door piano’, vertelt ex-student Beeld aan het Rits, Francis Beel (24). ‘Juist omdat klassieke muziek zoveel variatie heeft en zo krachtig is, wordt het vaak gebruikt in films. Maar de muziek moet wel subtiel blijven. Ze mag niet op de voorgrond treden, maar ook niet helemaal in de achtergrond vervagen. Je zal je de muziek hierdoor misschien niet snel herinneren, maar je zal ze zeker wel herkennen als je ze nog eens hoort.’ Lux Aeterna is hier ongetwijfeld een goed voorbeeld van. Het klassiek geinspireerde nummer werd gecomponeerd door Clint Mansell en kwam terecht op de soundtrack van het drama Requiem for a Dream, maar heeft na al die jaren nog niet aan populariteit moeten inboeten. Lost, Sunshine, The Da Vinci Code, Man on Fire en zelfs het recente Avatar, zijn maar enkele van de hele reeks releases die het ondertussen tien jaar oude nummer gebruikten.

In games valt klassieke muziek misschien iets minder op, maar is ze toch aanwezig. Het perfecte voorbeeld vinden we bij de Japanse uitgever Square-enix. Jaren geleden kwam het bedrijf, toen nog Squaresoft, met een game genaamd Final Fantasy. Zonder het te beseffen groeide de game uit tot een cultstatus en verscheen de ene na de andere versie op de markt. Nu, 23 jaar later, bouwt de gameontwikkelaar nog steeds voort op het werkende succesverhaal door middel van zijn grootste troeven: een doordacht verhaal, sublieme graphics en een volledige soundtrack. Want Final Fantasy is niet zomaar een game. Sinds Square-enix begon in 1987, kreeg elke game zijn eigen soundtrack. Squaresoft huurde grote componisten in om zijn games de sfeer te geven die ze verdienen en dit bleek ook echt te werken. Latere edities van de game, die nu al aan nummer dertien zit, kregen een meer experimentele aanpak. Zo zagen de componisten er absoluut geen probleem in de klassieke soundtracks te mixen met zowel moderne rock- als electronummers.

Wat velen niet weten is dat ook gamemuziek voor de grote massa getoond wordt. Duitsland heeft zo zijn jaarlijkse Symphonic Game Music Concerts, terwijl PLAY! A Video Game Symphony door Amerika trekt. Muziek van ouwe getrouwen Mario Bros. en Sonic the Hedgehog komen er zonder al problemen uit tegen nieuw geweld uit Kingdom Hearts en World of Warcraft.

© tekst: Kimberley De Somere, foto's: Square-enix & Artisan Entertainment

al 515 keer bekeken

tags: filmmuziek, games, klassieke_muziek, final_fantasy, requiem_for_a_dream