'Ik ben niet braaf'

De serie De Rodenburgs trekt wekelijks gemiddeld 685.000 kijkers. Daphne Wellens speelt Freya De Ridder, een jong naïef meisje die bij de rijke Rodenburgs in een hele nieuwe wereld terecht komt.

Waar ben je momenteel mee bezig?
Een beetje op het gemak. Ik ben net op reis geweest. Verder ben ik aan het repeteren voor een toneelstuk. En de opnames voor De Rodenburgs gaan in april weer beginnen.

Ben je blij dat er een tweede deel komt?
Daar ben ik heel blij mee. Een paar dagen geleden zijn we samen gekomen om te horen wat het gaat worden. Het wordt anders, een uitdaging. Dat is wel goed. Zodat het niet een staartje wordt, om nog een beetje aan te modderen.

Hoe ben je bij de Rodenburgs terecht gekomen?
Een van de regisseurs heeft mij gebeld met de vraag of ik auditie wilde doen. Er waren nog een paar concurrenten, al weet ik niet wie. Eigenlijk was het vrij onverwacht, want ik zat nog op school. Ik was niet echt op zoek. Maar ik dacht, ik ga toch mijne kop eens laten zien.

Je werkt met veel ervaren mensen?
Ja, dat bevalt mij heel goed. Ik heb zoveel geleerd in de voorbije maanden, vooral van mijn tegenspelers. Fantastisch. Daarom heb ik ook ja gezegd voor een tweede seizoen. Dan kan ik nog meer leren. In het begin intrigeerde al die ervaren mensen me wel, een beetje prestatiedruk. Sowieso, de dingen die ik doe, de take die gekozen wordt, krijgt heel Vlaanderen te zien. Dat geeft altijd wel wat stress. Wim, mijn vader in de serie, heeft mij nog les gegeven op school. Ik heb hem ook gezegd dat hij me wel mag helpen en verbeteren. Dat weet hij ook. Een echt vaderfiguur dus.

Lijk je veel op je personage, Freya?
In haar vind ik veel van mezelf terug, vooral van toen ik jonger was. Maar in Freya is alles veel meer uitvergroot. Ik liet mij veel minder doen en intimideren, was veel minder braaf. Ik ben ook niet zo naïef. Alleen misschien als ik verliefd ben. Al heb ik de kantjes die ik in Freya uitvergroot wel. In bepaalde situaties ben ik ook verlegen. Verder ben ik ben alles behalve Freya.

Je speelde al eens samen met Hein, je tegenspeler.
Eigenlijk niet. We speelde wel allebei in de serie Spring, maar we hebben nooit echt samen scènes gehad.

Hoe is je Spring-avontuur begonnen?
Rond mijn vijftiende zei iemand dat ik daar auditie voor moest doen. Ze vonden mij toen nog te jong maar beloofden dat ze me zouden bellen. En dat hebben ze effectief gedaan. De zomer na het middelbaar ben ik daar begonnen. Ik had nog nooit zoiets gedaan, alles was totaal nieuw voor mij. Daar heb ik ontdekt dat ik daar meer mee wilde doen. Toen heb ik beslist dat ik woord wilde gaan doen. Het is totaal niet te vergelijken met De Rodenburgs. Het is wel interessant dat ik twee heel verschillende dingen heb mogen doen. Ik hoop dat ik ook veel verschillende dingen mag blijven doen. Dat ik niet altijd het Freya-achtige meisje moet spelen. Dan wordt het wel saai.

Wat wilde je vroeger worden?
Ballerina en filmster. Op die leeftijd weet je nog niet echt wat dat inhoudt. Maar ik speelde wel al altijd toneeltje. En ik danste bij ons in de buurt in een dansschool. Daar vroegen ze of ik in het Samsonballet wilde dansen. Het was super als kind en daardoor heb ik ook een fantastische jeugd gehad. En later ben ik op die manier ook weer in 6teens gerold. Onder het mom van: 'laten we wat clipjes maken'.

Is het je niet allemaal een beetje in de schoot geworpen?
Misschien, maar tot hier. Samsonballet en 6teens waren dingen die ik gewoon deed als kind, daar ben ik superblij mee en daar heb ik heel veel uitgehaald. Nu ben ik er wel echt voor aan het werken. Nu zoek ik naar wat ik echt wil doen.

Bevalt het om bekend te zijn?
Mensen vragen wel eens of ik diegene van De Rodenburgs ben. Soms krijg ik mailtjes op facebook van vreemden met positieve reacties, dat is leuk. Als ik echt een keer een kutdag heb en mensen komen op een feestje een kus vragen denk ik wel eens: 'nu even niet'. In de tijd van Spring waren het enkel kindjes die mij herkenden. Zo kwam ik ooit een hele groep schoolkinderen tegen in het zwembad. Kinderen zijn een fantastisch doelpubliek, heel puur en eerlijk. En die kunnen het soms beter scheiden dan volwassenen. Als een kind een handtekening kwam vragen vertelde ik daarbij dat Leen (de personage in Spring) niet mijn echte naam was, maar Daphne. En die begrijpen dat meteen. Volwassenen maken nogal eens rare mopjes. 'Is Simon er niet bij?' of ' Ik heb gehoord dat je zwanger bent.' Kan erg vermoeiend zijn.

Zijn er nog negatieve kanten?
Onlangs heb ik mezelf gegoogeld en daar vond ik allemaal links naar pagina met naaktfoto's en naaktfilmpjes van mezelf. Ik was helemaal niet in paniek, want er bestaan geen naaktfoto's van mij. Maar ik vind het een beetje zielig dat mensen zich daarmee bezig kunnen houden.

Zou je naakt gaan?
Als het echt noodzakelijk is wel. Als een slipje echt onnatuurlijk in de weg zit. Of als het op een andere manier noodzakelijk is voor een scène. Maar zeker niet voor de kijkcijfers van VTM.

Wat zijn je plannen voor later?
Ik zou graag blijven spelen. Misschien weer terug gaan studeren. Dan gaat het niet zo zeer om een diploma. Want dat geeft geen garantie op werk, onzekerheid zal blijven in dit vak. Als ik geen werk heb zit ik er niets mee om ander werk te doen. In een boekenwinkel bijvoorbeeld.

© tekst en foto's: Karin Smolenaers

al 1448 keer bekeken

tags: de_rodenburgs, freya_de_ridder, daphne_wellens, vtm