artikel 05/02/2010
intro
2

Nimmermeer in De Maan

De Maan begint aan de laatste voorstelling. Zodra Nimmermeer, een verwerking van de kortverhalen van Edgar Allen Poe, op tournee vertrekt, begint de renovatie.

Met ongeveer 400 voorstellingen per seizoen behoort De Mechelse Maan tot de top van het figurentheater. Toch is dat nog niet genoeg. De stad met lef vond het stilaan tijd voor een primeur in België: een poppenmuseum in de Brusselpoort. Maar zover is het nog niet. Om te genieten van haar huidige zaal, kan iedereen vanaf acht jaar nog op 14, 15 en 16 februari in De Maan terecht voor Nimmermeer. Hiervoor bundelden Abattoir Fermé, Stef Lernous en De Maan hun krachten en verwerkten zij vier bekende kortverhalen van Edgar Allen Poe.

Paul Contryn (scenograaf, poppenmaker en -speler bij De Maan): ‘Nimmermeer is het verhaal van een afschuwelijk kind dat door zijn ouders wordt verstoten en besluit op vreselijke wijze wraak te nemen. We kozen dus niet voor een bestaand verhaal van Edgar Allen Poe, maar maakten een volledig nieuw verhaal met de bekendste elementen uit zijn verhalen. Deze productie is dus vooral bedoeld om de grenzen van het kind af te tasten. Kinderen deinzen er dan ook niet van terug om te griezelen. En zelfs als iets te eng wordt, kijken ze door hun vingers heen om het verhaal toch te kunnen volgen.’

‘De donkere, onbehagelijke sfeer die Poe opwekt in al zijn verhalen, proberen wij neer te zetten op de scène. We maken dus gebruik van zoveel mogelijk trucjes om de nodige spanning op te bouwen. Zoals een oude circustechniek die vroeger gebruikt werd voor een zweverig effect: alle actieve figuren spelen in een heel fel licht, waardoor alles op de achtergrond in het niets verdwijnt. Voorts werken we ook met poppen die lijken op Chiel Van Berkel, de hoofdrolspeler. Uiterlijk lijken zij heel hard op hem - dus ook kaal, met een dwingende blik en een baardje - maar inhoudelijk zijn zij eerder zijn tegenpolen, zijn alter ego’s en zijn herinneringen. Door de dubbele aanwezigheid van het hoofdpersonage, samen met de nodige lichteffecten, krijgt het verhaal een heel bijzondere sfeer. Maar omdat we de mensen niet heel de tijd op het puntje van hun stoel willen houden, zorgen we voor de nodige ontspanning door humor te gebruiken. Iets wat Poe ook deed met zijn verhalen en iets waar Stef Lernous, de regisseur, meesterlijk in is.’

Hoewel dit slechts één van de vele voostellingen is die De Maan brengt, is deze specialer dan alle anderen. Dit is immers één van de laatste die in De oude Maan gespeeld zullen worden. Paul Contryn: ‘Zodra Nimmermeer op reis gaat en dus op verschillende locaties in Vlaanderen speelt, kunnen we onze grote collectie poppen naar de Brusselpoort brengen. Deze begint steeds meer ruimte op te eisen en omdat er steeds minder ruimte beschikbaar is wordt het tijd voor een vaste stek. En die hebben we gevonden in de Brusselpoort.’

‘Onze collectie bestaat uit een heel grote variatie poppen. Zoals enkele van onze oudere ontwerpen, uit hout en met ijzeren stokken in hun handen. Maar ook figuren die nog meespelen in hedendaagse stukken. We beschikken zelfs over verschillende poppen uit de tweede Wereldoorlog, waarvan heel veel te leren valt. En net omdat we dit willen delen met andere mensen, plannen we een open depot. Hierin kunnen we onze collectie niet alleen onderbrengen, maar geven we het publiek ook de kans om meer te leren over het figurentheater. Elke pop vertelt immers een eigen verhaal. Niet alleen dat van de voorstelling waarvoor ze zijn gemaakt, maar ook waaruit ze bestaan en wie hen heeft gecreëerd. Zo gebruikten sommige poppenmakers vernieuwend materiaal en dat opent nieuwe deuren voor het figurentheater in de toekomst. Er valt dus héél veel te leren uit de geschiedenis die ze met zich meedragen. En wij hopen met ons museum aan te tonen wat voor variatie er te vinden is in het figurentheater en dat het echt wel de moeite is om dit te volgen.’

Maar daar houdt het nog niet op. Naast het Hof van Busleyden krijgt ook De Maan een grondige renovatie. Hun huidige Rode Zaal, gelegen in de Heilige Geestkapel, wordt omgebouwd naar een nieuwe receptie- of ontvangstruimte. De plannen liggen al op tafel en zowel de brandveiligheid als de toegankelijkheid worden onderzocht. Maar pas in 2011 kunnen de werken beginnen. Paul Contryn: ‘Hoewel De Maan een historisch gebouw is, wordt het toch de hoogste tijd voor enkele vernieuwingen. Er is nood aan een nieuw dak, een extra zaal en zelfs een lift. En de plannen zijn groots, maar hoognodig en dit zal een hele verbetering zijn. We krijgen misschien zelfs de mogelijkheid voor een tweede zaal, waarin we kunnen repeteren of experimenteren voor een select publiek.Ook de historische kant van het gebouw gaan we terug laten meespelen. Zo zal de kapel met het gotische raam weer zichtbaar worden en hopen we het religieuze gevoel van vroeger op te roepen. Zoals je merkt, is er dus nog veel werk aan de winkel. Als alles gaat als gepland, zijn de verbouwingen in 2012 achter de rug en kunnen we weer aan nieuwe voorstellingen werken.’

© tekst en foto’s: Margot Smet, teaserfoto: De Maan