artikel 03/03/2010
intro
2

'Het is hier grote chaos'

De Chileen Max Kaiser is een student Rechten in Santiago. Eén week na de ramp beschrijft hij de situatie in zijn thuisland.

De aardbeving in Chili behoort tot de top vijf van zwaarste aardbevingen die ooit gemeten zijn en bedroeg 8,8 op de schaal van Richter. De Chileense ramp heeft momenteel het leven van achthonderd mensen geëist. Bovendien bracht de aardbeving veel tsunami's teweeg omdat het epicentrum in zee lag. Max Kaiser (25) woont zo'n vierhonderd kilometer ten noorden van dat middelpunt en vertelt ons hoe het gesteld is in Chili.

Kun je de situatie in Chili beschrijven?
Het is hier één grote chaos en er heerst een groot sociaal probleem. Daarnaast wordt hier volop geplunderd en zelfs verkracht. Het is vooral erg dat het leger erop toekijkt en ze niets onderneemt. Het leger kreeg namelijk de opdracht van de overheid om niet op te treden tegen deze wanpraktijken.
Dat mensen plunderen om te overleven, kan ik nog verstaan. Veel mensen zijn namelijk alles kwijt. De Chileense wijnteelt is voor velen de enige bron van inkomen. Doordat de velden volledig verwoest zijn, hebben zij dan ook niets meer. Maar ik zie niet in waarom je computers zou stelen.

Ben je zelf ongedeerd?
Met mij gaat alles goed. Gelukkig woon ik in Santiago, waar de gevolgen van de aardbeving minder erg zijn dan aan de kust. Daar richtte de aardbeving het meeste schade aan.
 


Max Kaiser: 'Er wordt hier volop geplunderd en verkracht voor de ogen van het leger.'
 

Is er sprake van veel internationale hulp?
Ja, die is er. Al weigerde de president eerst alle hulp van buitenaf. Toch kunnen we die hulp zeer goed gebruiken. De overheid heeft in mijn ogen dan ook zeker gefaald. Zij heeft de mensen die aan de kust wonen ook slecht geïnformeerd over de tsunami’s. Kuststeden zijn volledig weggespoeld. De golven kwamen tot drie kilometer in het binnenland.

Merk je dat de solidariteit momenteel groot is?
Ja, duizenden mensen steken hier de handen uit de mouwen om te helpen.

Je doet zelf aan vrijwilligerswerk. Maar wat doe je precies?
Onze vrijwilligersorganisatie zorgt ervoor dat er bussen met eten vertrekken naar plaatsen waar er hongersnood heerst. We worden tijdens deze ritten geëscorteerd door het leger omdat mensen de bussen willen plunderen.

Waar was je op het moment van de aardbeving?
Ik lag in bed te slapen, maar ben meteen naar beneden gelopen en onder de tafel gaan liggen. Veel mensen liepen de straten op, maar dat vond ik gevaarlijk. Je zou gemakkelijk brokstukken op je hoofd kunnen krijgen.

Zijn er mensen uit je directe omgeving slachtoffer van de ramp?
Ja, enkele familieleden van goede vrienden hebben de aardbeving niet overleefd.

Heeft de aardbeving je kijk op het leven veranderd?
Toch wel. Ik besef nu meer dan ooit dat je het leven moet appreciëren en met het weinige dat je soms hebt gelukkig moet zijn.


 © tekst: Mathias Van Assche, foto’s: Dag.nl, maps.com, Max Kaiser


 
comments