'Elk kindje noemt mij hier mama'

Sofie Scheerlinck is twintig jaar en studeert Communicatiemanagement aan de KHMechelen. Zij besloot om stage te lopen in Bloemfontein. Hier verzorgt zij de communicatie van het weeshuis Sunflower House. ‘De bevolking is hier zeer blij met wat ik doe en daarom werk ik hier echt graag.’

Toen Sofie vorig jaar besliste dat ze stage wou lopen in het buitenland, had ze nog geen idee dat ze in Zuid-Afrika zou belanden. Maar na een infoavond van de KHMechelen ontdekte ze dat het land en de plaatselijke projecten haar het meest aantrokken. ‘Ik koos voor een stageplaats bij Sunflower House in Bloemfontein. Dat is een weeshuis en kinderopvang voor kinderen die terminaal zijn, een zware ziekte hebben of gewoon niet naar huis kunnen door de slechte omstandigheden bij hen thuis.’

Foto: Een kindje bij Sunflower House

Onvergetelijke eerste dag
Sofie zal nooit de eerste dag op haar stageplaats vergeten. Haar eerste ervaring met de hulpbehoevende kinderen vond ze vrij choquerend. ‘De eerste dag mocht ik meteen meedraaien in Sunflower House om te kijken hoe alles in zijn werk gaat. Ze namen me meteen mee naar de badkamer en lieten mij enkele kinderen wassen en insmeren met bodylotion. Het was niet gemakkelijk, maar ik ben rustig gebleven. Daarna heb ik wel uitgelegd dat ik eigenlijk geen verpleegster ben.’ Na deze eerste ervaring, kwam Sofie wel op haar pootjes terecht op haar stageplaats. ‘De meest positieve ervaring is dat de kindjes mij allemaal mama noemen. Als je ’s morgens Sunflower House binnenwandelt, komen ze allemaal meteen naar je toe. Echt superschattig.’

Het Batho-project
Sofie merkt dat de mensen in Bloemfontein gelukkig zijn met het werk dat ze verricht omdat het hen echt uit de nood helpt. En dat geeft Sofie zelf een tevreden gevoel. ‘Het werk dat je hier doet, wordt ook effectief uitgevoerd. Tot nu toe heb ik vooral de communicatie moeten verzorgen. Vorig jaar is de naam St Nicholas Children’s Hospice veranderd in Sunflower Children’s Hospice. Nu moet ik hun website aanpassen en ervoor zorgen dat deze naam meer bekendheid krijgt. En daarnaast moet ik ook nog een evenement en workshops organiseren.’

Naast de tijd die ze doorbrengt in Sunflower House, volgt Sofie ook twee dagen per week les aan de Central University of Technology en helpt ze in het National Museum. In het National Museum werkt ze mee aan het Batho-project. Batho is de oudste township van Bloemfontein. Een township is een woonplaats aan de rand van een stad, waar meestal de zwarte bevolking leeft. ‘Voor het Batho-project is het National Museum volop bezig om mensen uit die township te interviewen en hun verhalen vast te leggen. Samen met andere stagestudenten mag ik ook zelf een interview afnemen met iemand uit Batho.’

Een buitenlandse stage is een grote stap, maar Sofie heeft nog geen echte nadelen ondervonden aan haar stage. ‘Het enige minpunt is dat sommige medewerkers enkel Sesetho spreken. Maar voor de rest, zal de ervaring op zich een groot voordeel zijn voor een latere job. De taken die we hier moeten doen, passen volledig binnen onze opleiding. Ik heb ook al veel bijgeleerd. Zo had ik bijvoorbeeld nog nooit een evenement of een workshop georganiseerd.’

Foto: Tijdens haar vrije tijd bracht Sofie een bezoek aan de Cheetah-farm.

Relaxte levensstijl met problemen
‘Er is niet veel verschil tussen werken in België of Zuid-Afrika’, vertelt Sofie. ‘Ik heb soms wel het gevoel dat ze in Sunflower House wat achter staan. Zo hebben ze geen internet en zijn er maar twee telefoons voor vijf administratieve medewerkers.’ Sofie vindt ook dat het beroepsleven in België iets geavanceerder is. Zo kennen zij de designsoftware die wij gebruiken niet. Ook het cliché dat Zuid-Afrikanen trager en meer relaxed te werk gaan, klopt volgens haar wel. Wat het privéleven betreft, ziet Sofie niet echt verschil. ‘In Bloemfontein zelf heb ik niet het gevoel dat ik terugga in de tijd. Bloemfontein is eigenlijk een soort gate naar de Westerse wereld. Ze hebben hier alles wat wij ook in België hebben, zoals cybercafés, winkelcentra en grote stadia.’

Ondanks het feit dat de levensstijl in Bloemfontein veel raakvlakken heeft met het Westerse leven, zijn er toch ook enkele problemen. Eerst en vooral blijft de criminaliteit alsmaar stijgen door het lage inkomen. Daarnaast is er ook nog veel racisme. De Apartheid is sinds 1994 officieel afgeschaft, maar toch vindt Sofie dat je in het echte leven nog enkele sporen van deze periode terugvindt. ‘Er bestaat nog steeds een zekere haat tegenover elkaar. Het racisme komt van beide kanten. Als blanken moeten wij dus nog steeds voorzichtig zijn. ’s Avonds mogen wij dan ook niet naar buiten, voor onze eigen veiligheid.’

© tekst: Lieze Gielens, foto's: Sofie Scheerlinck en Bruno Neuville

al 396 keer bekeken

tags: sofie_scheerlinck, bloemfontein, buitenlandse_stage, sunflower_house, sunflower_childrens_hospice, zuidafrika